Merel en Luuk

Vanavond ben ik alweer drie weken oud. Soms vergeet ik dat, en lijkt het alsog ik er altijd al geweest ben. Eigenlijk doe ik nog niet zo veel, beetje slapen, beetje eten en flink alles in de gaten houden. Daar ben ik goed in, alles in de gaten houden.

Ik ben weer erg verwend, gisteren heb ik van mijn neefjes en nichtjes een heuse hangmat gehad. Pappa heeft die voor mij in de box opgehangen, en daar heb ik dus lekker in lopen chillen. En vandaag heb ik van Pap twee t-shirts gehad met mijn naam erop. Echt heul stoer! En oma is ook nog langsgeweest met kadootjes. Het zal wel komen omdat het vandaag dus mijn drieweekseverjaardag is.

Gisteren is eindelijk die stomme navelstomp eraf gevallen. Nu kan ik eindelijk relaxed op mijn buik liggen zonder dat die enorme knijper in mijn buik drukt. En ik moet op mijn buik liggen om mijn nekspieren te trainen, zodat ik alles nog beter kan zien.

Vanochtend hebben we weer een ritje Capelle aan de IJssel gemaakt, we moesten op controle komen bij de kinderarts. Niets ernstigs, gewoon standaard procedure. Ons dametje was een beetje gegroeid (1,5 centimeter) en best aangekomen (500 gram). Dat was allemaal prima. Ze had wat rode vlekjes in haar gezicht, maar volgens de arts konden dat best gewoon muggenbultjes zijn en al helemaal niets om ons druk over te maken (dat deden we toch al niet)

De infectie waarvoor Merel dus antibiotica heeft gekregen hebben ze nooit kunnen vinden, maar omdat haar witte bloedlichaampjes zich wel gedroegen alsof er een infectie aanwezig was, hebben ze toen maar het zekere voor het onzekere genomen.

Verder was alles prima in orde!

Wow, Merel heeft nu zelfs haar eigen e-mailadres! Verwacht nog geen lange epistels van haar hand, maar mocht je de verleidingen niet kunnen weerstaan: haar e-mailadres is merel(AT)ikbenmerel.nl.

(De (AT) vervang je uiteraard door een apestaartje!)