Merel en Luuk

De speen noemt Merel een tut. Ze is er nog steeds weg van.En heeft hem het liefst dag en nacht. Dat wordt nog wat straks. We bereiden haar al voor dat als ze drie wordt de tuttenkabouter komt om de tut optehalen. We hopen dat het net zo makkelijk gaat als met zindelijk worden maar ben bang dat dit niet helemaal het geval is. We zullen het zien.
Luuk wil dus juist geen tut. Heel af en toe geven we hem een tut maar binnen paar seconden ligt hij er weer naast. Luuk heeft liever zijn eigen vingers.